(Sekolah Moorim)
(Episod 15)
Selamat datang.
Saya terdengar banyak perkara tentang awak.
Saya datang untuk berjumpa dengan seseorang bernama Hwang Sun Ah.
Adakah dia betul-betul berada di sini?
Ya. Dia ada di sini.
Bagaimana...
keadaannya?
Dia berada dalam trauma apabila dia mendapat tau yang Hwang Moo Song...
bukan ayah kandungnya.
Tetapi ini adalah satu proses untuk menjelaskan segalanya.
Persatuan Moorim berharap awak akan jumpa anak awak...
dan kunci kepada Chunuijoo yang Moo Song telah sorokkan di dalam sekolah itu.
Mereka berharap awak...
akan kembalikan segalanya seperti biasa.
Tolong benarkan saya berjumpa...
dengan anak saya,
Young.
Awak rasa pelindung yang Hwang Moo Song pasang...
adalah semata-mata untuk melindungi awak?
Pengetua juga akan tinggalkan sekolah itu.
Jika semuanya dirancangan oleh ayah awak...
Saya tidak akan mengelaknya.
Saya akan berjuang...
dengan cara sendiri.
(Sekolah Moorim )
(Episod 15)
Apa yang awak sedang lakukan?
Awak masih ingat saya?
Awak pastinya...
Jika awak akan pergi kepada Soon Ah,
tolong berikan dia sedikit lebih masa.
Dia terlalu keliru sekarang.
Walaupun jika awak ayah kandungnya,
jika awak jumpa dia sebelum dia tenangkan perasaannya terhadap Pengetua Hwang,
ia pastinya lebih sukar untuk dia.
Si Woo. Awak sudah melampau batas!
Siapakah awak untuk cakap begitu?
Saya hanya cakap begini sebagai kawan dia.
Jika awak ayah dia,
saya harap awak akan faham.
Baiklah.
Saya akan buat apa yang awak cakap.
Kenapa?
Jangan terkejut.
Ayah kandung awak ada di sini.
- Apa? - Jika awak masih belum bersedia,
awak tidak perlu berjumpa dengannya sekarang.
Nampaknya dia tahu...
yang awak perlukan masa.
Sepanjang hidup saya,
saya percayakan dia sebagai ayah saya...
tetapi semua hanya penipuan.
Awak rasa segala apa yang dia pernah cakap kepada saya...
adalah jujur?
Saya tidak tahu lagi...
apa yang benar.
Awak lebih tahu daripada sesiapa...
tentang perasaan ayah awak terhadap awak...
adalah benar.
Maafkan saya,
tetapi saya tidak rasa hari ini sesuai.
Baiklah.
Saya rasa...
saya hanya...
mementingkan diri sendiri.
Saya akan kembali...
apabila Young sudah bersedia.
Maafkan saya.
Boleh saya tanya awak sesuatu?
Mengapa awak datang bersama orang dari Kumpulan Shanghai?
Apa yang awak maksudkan?
Tidak begitu lama dahulu, Pengerusi Wang Hao...
telah membiarkan salah seorang pelajar kami bernama Shim Soon Duk diculik.
Ia kerana...
mereka sangkakan yang Soon Duk adalah Sun Ah.
Dia mendakwa untuk memberitahu Sun Ah kebenarannya,
tetapi banyak perkara tidak masuk akal.
Awak tahu tentang semua itu?
Saya tidak...
faham apa yang awak maksudkan.
Pengerusi Wang Hao pernah cakap...
yang pengetua telah menyebabkan kebakaran...
rumah itu pada masa itu dan mengambil Sun Ah.
Tetapi saya tidak rasa begitu.
Boleh saya tanya...
apa pendapat awak?
Pengetua cakap dia pergi menyelamatkan kawan dia,
tetapi dia sampai terlalu lewat.
Saya percaya itulah kebenarannya.
Begitu.
Itu mungkin benar.
Apabila ia menjadi sukar untuk awak dihadapi, beritahu sahaja saya.
Saya boleh kongsi beban awak kerana...
saya anak awak.
Saya sangkakan yang saya mampu memahami segalanya tentang awak,
tetapi saya tidak pernah...
pandang ke dalam mata awak...
dan meminta kebenaran.
Adakah awak betul-betul telah membunuh ayah kandung saya dan menipu saya selama ini?
- Sun Ah. - Saya tidak mahu...
berjumpa lagi dengan awak.
Ayah.
Saya tidak tahan...
lagi dengan diri saya ini.
Saya selalu mengesyaki dan menolak orang lain.
Dan saya benci kerana...
saya menyalahkan diri sedniri.
(Kamu berdua berbual tentang apa?)
Saya rasa Pengerusi Wang Hao adalah...
Juk Poong.
Matlamatnya hanyalah Chunuijoo.
Dia sanggup melakukan apa sahaja...
untuk mendapatkan kunci kepada Chunuijoo itu.
Awak pasti tentang itu?
Budak itu hanya sekadar risau tentang kawan dia.
Helo.
Awak tahu yang saya akan datang?
Sila masuk.
Awak tahu dimanakah kunci kepada Chunuijoo itu, ya?
Adakah awak berada di situ...
18 tahun yang lalu?
Saya tidak...
kenali mereka.
Saya hanya tahu yang mereka hanya mengejar Chunuijoo.
Saya tidak menolak awak.
Saya bukan di sini untuk menuduh.
Tolong beritahu saya segalanya yang terjadi pada hari itu.
Maafkan saya, tetapi saya tidak boleh menemani awak ke Shanghai.
Saya telah beritahu kepada pengerusi yang awak akan pergi.
- Saya pasti dia tidak begitu gembira. - Tidak.
- Awak patut... - Hati-hati!
Jika sesuatu seperti penculikan Soon Duk terjadi lagi,
saya tidak akan memaafkan awak lagi.
Ingat itu.
Saya tidak...
akan...
kalah begitu sekali lagi.
Saya diserang semasa membawa budak itu keluar.
Malangnya,
saya kehilangan budak itu.
Saya beritahu diri saya yang ia bukan salah saya,
yang dia pastinya akan mati juga dalam kebakaran itu...
dan saya patut lupakan sahaja tentang itu. Walaubagaimanapun...
"Bagaimanapun"?
Dia dijumpai di dalam hutan dan terselamat.
Dia berada di sekolah itu...
bersama Soon Duk.
Saya rasa takdir...
tidak boleh dielak.
Apa yang awak maksudkan?
Budak itu ada di sekolah itu?
Bukankah awak di sini kerana awak tahu segalanya?
Yoon Si Woo.
Dia tidak beritahu awak segalanya?
Adakah dia betul-betul...
Adakah budak yang awak selamatkan dari kebakaran itu...
adalah Yoon Si Woo?
Orang yang menyebabkan kebakaran pada rumah itu...
sedang mencarinya sekali lagi.
Mereka juga sedang memerhatikan awak.
Jika awak ingin dimaafkan untuk apa yang terjadi,
awak harus jangan beritahu sesiapa tentang ini.
Saya masih tidak memahami apa-apa lagi,
tetapi...
apabila saya berjumpa lagi dengan awak,
Saya tidak mahu awak...
tengok saya lemah dan hancur.
Saya juga akan meminta ayah kandung saya.
Saya akan tanya dia mengapa dia datang bersama orang dari Kumpulan Shanghai.
Saya rindukan Ayah.
- Oh, tidak. - Awak tidak apa-apa?
Tunggu.
Awak tidak apa-apa?
Kemahiran awak mengecewakan.
Siapa seterusnya?
Ko Sang Man.
- Ko Sang Man. - Ya?
Biar saya uruskannya.
Si Woo.
Awak perlu ambil senjata.
Saya akan berlawan dengan hanya tangan saya.
Awak mahu berlawan menentang lembing hanya dengan tangan awak?
Baiklah.
Awak akan sedar bertapa cuai...
keputusan yang awak.
Sebab kami berlawan hanya menggunakan tangan dan pedang kayu,
away sangka kami tidak pernah merasai...
ketakutan dan ketegangan yang sebenar.
- Awak salah sangka. - Apa yang saya telah salah sangka?
Kami tidak datang ke sekolah ini...
untuk belajar tentang takut kepada pisau dan keganasan fizikal.
Kami boleh rasakan ketakutan...
apabila kami melangkah keluar dari sekolah ini.
Si Woo, tolong beritahu saya.
Apakah yang awak sungguh takutkan di sekolah ini?
Kepercayaan awak yang awak boleh mengawal orang menggunakan daya fizikal.
Ketamakan awak untuk kuasa...
dengan mengabaikan keselamatan orang lain.
Adakah itu yang awak takutkan?
Pemikiran awak sudah rosak.
Saya juga rasa desakkan untuk membalas kepada awak dengan keganasan.
Desakkan itu yang saya rasai...
adalah apa yang saya sungguh takutkan.
Awak boleh kalahkan lawan awak...
tetapi awak memilih untuk tidak.
Adakah itu yang awak maksudkan?
Jangan bahayakan kawan-kawan saya lagi.
Ini adalah amaran saya yang terakhir.
(Shanghai, China)
Awak...
kembali semula, bukan?
Awak pergi di sebabkan saya?
Kalau begitu, tolong jangan.
Dari mula sampai sekarang,
saya hanya sakiti awak.
Kalau awak berubah...
Ayah.
Ini saya, Chi Ang.
Tolong beritahu saya semuanya.
Saya perlu tahu...
semua yang awak tahu...
dan apa yang awak rancangkan.
Apa awak cakap tadi?
Saya tanya awak kalau Yoon masih hidup.
Semestinya.
Yoon sekarang...
dalam jagaan Pengerusi Wang.
Adakah awak cakap...
dia bekerja sama dengan pengerusi?
Kalau Chae Yoon bekerjasama dengan penegerusi...
dan dapat tahu yang awak ada Young selama ini,
sesuatu yang muktamad akan berlaku.
Saya perlu berjumpa Yoon...
dan beritahu dia perkara yang sebenar secara peribadi.
Pengerusi Wang...
mesti rancangkan sesuatu.
Tentu bahaya kalau awak berjumpa Chae Yoon berseorangan.
Saya akan kumpulkan beberapa orang untuk mengiringi awak.
Ini adalah satu dari 3 cebisan kunci yang di asingkan 18 tahun lalu.
Cebisan yang Sun Ah miliki tentu berada dalam tangan Hwang Moo Song.
Cebisan terakhir tentu berada dalam tangan anak Chae Yoon yang hilang.
Adakah ini sebabnya...
awak hantarkan saya ke sekolah itu?
Ya.
Awak rasa saya akan bantu awak?
Saya ahli perniagaan.
Saya tak buat apa-apa pelaburan...
dengan orang yang menepati janji.
Saya percaya pada awak.
Awak...
percaya pada saya?
Kalau awak mahukan sesuatu, dapatkannya dan jangan pandang ke belakang.
Dan...
ingat janji yang saya buat pada awak.
Bila saya minta bantuan,
saya sentiasa pastikan untuk membayarnya semula.
Saya datang bukan mahu berunding pampasan saya.
Saya jujur dengan awak.
Saya beritahu awak..
yang awak perlu yakin dengan saya.
Jujur?
Awak masih berperangai kanak-kanak.
Saya datang ke sini sebab saya terdesak.
Itu bermakna awak tak bertanggungjawab.
Semasa saya muda,
ada sesuatu saya pernah beritahu awak.
Awak suruh saya untuk jadi seseorang...
yang boleh terselamat walaupun dihumban ke dalam gaung.
Itulah caranya...
awak besarkan saya.
Kalau saya tak lakukan macam awak minta kali ini,
Apa akan berlaku pada saya?
Dan...
apa akan berlaku pada ibu?
Apa awak rasa?
Saya tak pernah merancang semua ini demi kepentingan saya.
Ianya bahaya tapi ia sesuatu saya perlu buat.
Saya tiada pilihan.
Semua ini,
untuk awak dan ibu awak.
Saya lakukan ini untuk keluarga saya!
Kalau awak tak percayakan saya,
Saya akan bawa ibu awak tinggal dengan saya di Cina dengan segera.
Ianya bukan pampasan...
tapi apa yang saya mahu lakukan.
Saya tidak peduli dengan apa yang berlaku pada 18 tahun lalu.
Pada masa itu,
saya langusung tak tahu tentang Chunuijoo dan kuncinya.
Saya belajar tentangnya...
tiga tahun lalu.
Betul ke?
Ya.
Ianya sebab perempuan itu, Soon Duk?
Saya sayang Soon Duk.
Sayang?
Saya tidak mahu abaikan...
orang yang saya sayang macam awak.
Saya akan...
buat dia gembira.
Kebahagiaan...
terlalu tinggi.
Sesiapa yang diselubungi dengan kebahagiaan...
tidak boleh memiliki kuasa.
Mereka dibuai oleh emosi dan hilang kawalan diri.
Tidakkah awak...
mahu menjadi kuat?
Awak memang tak tahu tentang anak Chae Yoon?
Kalau awak tahu dimana cebisan kunci yang terakhir,
Kita patut ada peluang untuk memulihkan Persatuan Moorim.
Kalau kita satukan kuasa kita bersama,
kita masih ada peluang untuk menang.
Saya tak pedulikan kemenangan.
Apa yang saya mahukan adalah tamatkan semua ini...
tanpa menyakiti sesiapa.
Adakah awak cakap...
awak tahu...
dimana anak lelaki Chae Yoon?
Tidak lama dahulu,
seorang budak dipanggil Yoon Si Woo...
memasuki Moorim.
Sun Ah...
bawa dia ke Moorim tanpa mengetahui siapakah dia.
Yoon Si Woo?
Adakah dia budak yang gunakan kawalan kuasa di pertandingan...
seperti Chae Yoon gunakan?
Saya perlu kembali ke Moorim secepat yang mungkin.
Kalau begitu, saya perlu jumpa dengan Yoon dulu.
Saya akan...
cari jalan untuk hubungi Chae Yoon secara rahsia...
tanpa pengetahuan Pengerusi Wang.
Buat masa sekarang, kekal selamat.
Saya akan hantar sesorang.
Awak sudah balik.
Ayah.
Tapi apa semua ini?
Duduk ini.
Saya tahu awak mahu kembali ke sekolah.
Ini adalah...
respon saya.
Ayah.
Saya tak boleh teruskan begini.
Soon Duk.
Saya tak boleh pergi ke mana-mana...
hingga awak beritahu saya segalanya.
Kenapa awak perlu pergi sejauh ini?
Adakah Sekolah Moorim...
ada kena-mengena dengan...
kehilangan penglihatan awak?
Kebenarannya adalah,
tentang Yoon Si Woo.
Sun Ah.
Maafkan saya.
Dan...
terima kasih.
Sayalah yang terhutang budi.
Terima kasih...
kerana keluar dari bilik awak.
Awaklah...
yang menolong saya keluar.
Ada masa bila saya juga mahukan kunci ke Chunuijoo.
Saya lakukannya.
Akhirnya saya berjaya dan bawa keluar bayi itu dari kebakaran,
tapi hidup saya dalam bahaya sebab dia.
Saya ingatkan...
bayi itu mati. Tidak.
Saya ingatkan saya dah bunuh dia.
Jadi saya tiada pilihan tapi menanamnya...
dan larikan diri.
Tak mungkin.
Itu bila...
saya hilang penglihatan saya sebab saya di serang seseorang.
Saya sangkakan begitu, saya perlu tebus dosa saya pada bayi itu.
Jangan beritahu saya...
yang bayi itu...
Ya.
Yoon Si Woo adalah bayi itu.
Untuk fikirkan bayi itu hidup dan datang ke sekolah itu dengan awak...
Tipu.
Sanggup awak...
Pada Si Woo...
Saya tahu...
yang awak ada perasaan pada dia.
Saya juga tahu yang awak kembali ke sekolah sebab dia.
Sebab itu...
saya tak boleh rahsiakannya dari awak lagi.
Ini tidak betul.
Awak tahu bagaimana dengan kehidupan Si Woo?
Awak patut kembali pada dia!
Awak patut lihat kalau dia terselamat dan ketahui kenapa itu berlaku!
Lambat laun,
awak patut cari dia.
Dahulu,
si tak guna itu mencari kunci itu buat apa saja untuk cari saya.
Saya sudah kehilangan penglihatan saya.
Saya perlu bawa awak dan larikan diri.
Saya perlu hidup...
sekurang-kurangnya demi awak.
Itu saja saya boleh fikirkan.
Jadi...
ianya sebab saya.
Si Woo jadi begitu....
disebabkan saya.
Awak ada mimpi ngeri yang lain?
Tentang kanak-kanak...
dalam kebakaran?
Bila awak datang?
Awak...
panggil untuk saya.
Ini juga mimpi,
betul tak?
Lagipun,
Saya gembira yang saya dapat jumpa awak...
begini.
Saya harap awak berhenti...
bermimpi buruk lagi.
Saya juga harap begitu.
Si Woo.
Maafkan saya.
Ia kerana saya.
Apa yang awak maksudkan,
ia kerana awak?
Maafkan saya.
- Adakah Chi Ang akan kembali ke korea? - Ya, Tuan.
Segalanya terpulang pada Chi Ang sekarang.
Jika ia bukan sebatang pokok yang harus dicabut akar,
anda mesti mendapatkan akar jika ia bergoyang.
Adakah awak rasa Chi Ang mampu lakukan?
Saya terpaku dalam pengukuhan supaya dia tidak akan bergoyang lebih lama .
Jangan risau dan bantulah dia.
Ya, tuan.
Helo?
Saya faham.
Saya mesti pergi ke Korea.
Awak ambil.
- Ayah. - Saya percayakan awak...
kerana awak anak lelaki saya.
Sun Ah!
- Sun Ah. - Shannon.
Adakah awak rasa baik?
Ia pastinya...
menyukarkan awak semua.
Tidak banyak seperti ia adalah untuk awak .
Maafkan saya berkenaan ayah awak. Saya tidak fikir.
Sejak bintang kita, Sun Ah kembali,
semua orang mati.
Mari berdiri teguh hingga penghujung .
- Satu, dua, tiga. Mari lakukan ini! - Mari lakukan ini!
Si Woo.
Ada apa? Adakah sesuatu kesalahan?
Ini...
Saya rasa Soon Duk tertinggal ia disini.
Was Soon Duk disini?
Saya tidak faham...
apakah yang dia kata.
(Kepada Sun Ah dan Si Woo)
Saya tidak tahu bagaimana mahu membawanya...
malahan di mana mahu mula.
Tetapi ini sesuatu yang perlu saya beritahu awak.
Jadi saya tuliskan awak surat ini.
Sun Ah, awak pernah memberitahu saya yang awak telah kehilangan keluarga...
dalam kebakaran 18 tahun lalu.
Ayah saya berada disana...
bila kebakaran berlaku.
Dia ambil saudara lelaki awak daripada rumah yang terbakar .
Tetapi dia telah diserang oleh Juk Poong...
dan terpaksa meninggalkan budak lelaki dalam gunung.
Budak lelaki itu...
adalah Si Woo.
Si Woo, saya tahu apa yang mengulangi awak...
dan saya tahu betapa awak keseorangan.
Saya tidak boleh percaya...
semuanya kerana ayah saya.
Saya tahu...
tiada perkataan yang saya katakan untuk membentuk apa yang telah terjadi.
Si Woo.
Sun Ah.
Saya benar-benar minta maaf.
(Saya benar-benar minta maaf.)
Apa...
Apakah makna semua ini?
Adakah semua ini benar?
Saya tidak past.
Itu benar.
Itu ia.
Si Woo, awak juga ada memori di kebakaran.
Saya fikirkan...
ia hanya satu kebetulan.
Mengapa tidak perhatikan kami dahulu?
Awak dan saya...
Kita berdua terselamat dalam kebakaran.
Supaya didodoi...
adalah kenapa...
saya boleh tidur dengan lena bila mendengar dodoi?
Ia mesti berada dalam ingatan anda .
Dodoi ibu kita.
Yang membawa saya ke sini...
adalah awak.
Si Woo.
Saya masih keliru tentang itu.
Mari ambil nya dengan perlahan.
Perlahan.
Apakah saya...
lakukan sekarang?
Kunci kepada Chunuijoo...
adakah malam itu berpecah menjadi sut tiga keping.
Satu serpihan bersama Sun Ah, anaknya.
Serpihan kedua...
ia seperti bersama anak lelakinya, siapakah yang hilang pada malam itu.
Ia keajaiban saya.
ia melindungi saya ketika kebakaran bila saya masih muda.
Adakah ayah awak selepas kunci kepada Chunuijoo?
Jika terdapat sesuatu dia mahu,
dia akan buat apa saja yang dia mahu.
Dia itu jenis lelaki.
Adakah awak guru besar Hwang Moo Song?
- Ya, saya. - Saya dari Persatuan Moorim.
Sebagai satu tindakan berjaga-jaga, kami akan mengiringi anda bertemu Chae Yoon.
Terima kasih.
(Ya.)
(Saya akan berada disana.)
Awak mesti sibuk. Awak boleh pergi sekarang.
Saya rasa saya mahu baring seketika.
Saya rasa pengerusi Wang adalah Juk Poong.
Satu-satunya objektif dia ialah Chunuijoo.
Tiada apa-apa dia tidak akan lakukan...
memperoleh kunci kepada Chunuijoo.
Ya, tuan.
Awak keseorangan?
Ya.
Itu bagus.
Saya perlu bercakap dengan awak serta-merta .
Boleh awak jumpa saya sekarang?
Pastikan...
awak jangan beritahu siapa-siapa tentang ini.
Ya, tuan.
Dimanakah patut saya jumpa awak?
Chi Ang, ayah awak disini.
Dia mahu saya datang untuk menetap bersamanya di Cina.
Saya gembira untuk awak.
Ini sepatutnya berlaku pada masa dahulu.
Ia tentang masa.
Adakah segalanya okey?
Tuhanku. Awak di sana lagi.
Semuanya baik.
Awak pasti awak okey?
Semestinya.
Bila awak akan tinggalkan Cina?
Saya akan jumpa awak di lapangan terbang.
Jangan risau. Saya boleh pergi berseorangan.
Saya pergi ke lapangan terbang bersama awak.
Apabila awak sampai disana,
buat senarai semuanya...
awak mahu lakukan bersama saya.
Saya akan datang datang kepada awak nanti.
Saya akan lakukan.
- Ibu. - Ya?
Adakah awak gembira...
tentang ke Cina?
Anda telah menghendaki...
untuk menetap bersama ayah di Cina.
Awak kata awak kan menyertai saya nanti.
Saya tidak boleh meminta sesuatu lebih banyak .
Baiklah.
Saya akan jumpa awak di lapangan terbang.
Ia adalah...
saya meminta pertolongan menyimpan perjanjian akhir saya dengan ayah?
Sekalipun...
awak tidak boleh pulang ke Moorim,
kami tidak berpisah.
Tidak.
Kita akanl...
bahagian bukan.
Kemudian balik,
mengapa saya begitu bongkak tentang cinta,
yang mana saya merasakan buat kali pertama?
Bagaimanakah saya begitu pasti ...
kami tidak akan berpihak pada itu?
Kenapa...
tidakkah saya tidak yakin berjumpa anda?
Saya tidak tahu kemudian...
memberitahu awak yang saya cintakan awak ...
adakah membuat anda pergi.
Dia datang.
Beritahu mereka untuk mula.
Chae Yoon akan berada di sini nanti.
Apa patut saya lakukan? Patutkah saya ikut kereta itu?
Saya perlu memberitahu awak serta merta.
Boleh awak jumpa saya sekarang?
Jika apa-apa berlaku pada saya...
Awak kata awak tidak tahu sehingga awak pergi.
Berhenti takutkan saya.
Adakah anda pergi keluarga sejahtera?
Saya perlu bercakap dengan awak serta merta.
Sila datang ke pejabat persatuan Moorim. Ia penting.
Jangan beritahu sesiapa dan jangan sesiapa nampak awak.
Young! Joon!
Yoon.
Sila mengawal kunci kepada Chunuijoo.
Saya tidak boleh tinggal seperti ini.
Mari saya bantu awak mencari Juk Poong.
Hwang Moo Song, rakan sekelas awak dan kawan baik awak...
siapakah hidup dan berlatih bersama awak.
Kesian?
Jangan terlalu percayakan dia.
Ia sepatutnya bermula.
Ia bermula...
bila anda mulakan ia 18 tahun lalu.
Siapakah awak?
Saya pengerusi Wang Hao dari Shanghai Group.
Saya tahu...
itu sangat baik...
awak adalah Juk Poong.
Saya tahu itut...
awak dan persatuan Moorim tidak berkuasa sekarang.
Jadi?
Saya datang untuk membuat perjanjian.
Saya di pinggir kematian.
Satu perjanjian?
Tidakkah awak mahu gunakan Chunuijoo untuk melanjutkan kehidupan?
Saya akan...
membenarkan hasrat awak itu.
Berikan saya serpihan kunci kepada Chunuijoo...
yang awak ambil hari itu.
Adakah awak tahu di mana kepingan kunci itu?
Awak sangat tidak sabar.
Mengapa awak belum jumpa kepingan kedua lagi?
Tiada apa-apa yang salah...
dengan Chae Yoon, bukan?
Saya hantar dia ke Persatuan Moorim.
Dia patut tunggu saya...
di pejabat saya.
Hwang Moo Song dah selesai mulai sekarang.
Di manakah kepingan kunci yang ketiga?
Percayakan saya...
dan bertahan di sana.
Moo Song.
Dapatkannya bersama.
Sini.
Saya minta maaf.
Saya mahu...
katakan ini.
Saya salah faham dengan awak.
Saya patut percayakan awak dan datang kepada awak dulu.
18 tahun dulu,
saya patut lindungi awak...
seperti saya buat hari ini.
Itu bukan salah awak.
Young...
Young masih hidup.
Saya tahu.
Dan...
Berhenti.
- Kita perlu untuk... - Joon.
Joon...
masih hidup.
Yoon Si Woo.
Dia adalah pelajar...
di sekolah kita.
Si Woo adalah...
anak awak.
Dia adalah...
seperti awak.
Yoon Si Woo?
Saya rasa saya patut pulangkan kembali kepada Sun Ah.
Lepaskan kepada Sun Ah.
Mari pulang kepada anak-anak.
Jadi tolonglah dapatkannya bersama.
Yoon.
Kepingan kunci yang Young miliki...
ada di sekolah.
Perisai?
Saya rasa ayah awak...
sembunyikan kepingan kunci di sekolah dan letakkan perisai di sekelilingnya.
Mari kita cari Chunuijoo.
Kita?
Kami perlu melindunginya bagi pihaknya.
Sekolah ini,
berharga buat kita...
dan...
kita semua.
Perisai itu.
Saya pasti.
Tapi kenapa sekarang?
Tak mungkin.
Adakah sesuatu berlaku kepada ayah?
Hwang Moo Song hilang.
- Apa? - Saya minta maaf.
Saya akan terus mencarinya.
Apa..
Apa yang baru awak cakapkan?
Yoon Si Woo adalah anak Chae Yoon?
Apa yang awak dah lakukan...
selama ini?
Saya akan mencari dengan lebih teliti.
Jika awak percayakan saya dengan Si Woo juga...
Saya akan hubungi awak nanti.
Adakah awak berjumpa dengan Chae Yoon semalam?
Tidak.
Saya mencari dia.
- Kenapa? - Hwang Moo Song dapat kita.
- Kita tak dapat cari Chae Yoon juga. - Apa?
Chi Ang.
Mengapa awak tak nak pergi bersama saya?
Tidak.
Saya dah berjanji dengan ayah.
Jika janji itu adalah...
kerana saya...
Jangan risau tentang saya.
Chi Ang.
Ibu.
Jika awak pergi ke China...
Jika awak bersama ayah,
awak akan betul-betul jadi gembira, bukan?
Chi Ang.
Saya minta maaf...
kerana selalu buat awak cakap perkara seperti "Awak okey..."
dan "Jangan bimbang."
Saya minta maaf.
Jangan begini.
Saya hanya mahu awak gembira.
Jadi saya akan okey.
Kegembiraan sebenar...
tak boleh jadi untuk orang lain.
Jika awak tak gembira dengan diri awak sendiri,
semua orang akan menjadi sengsara.
Jadi...
awak perlu gembira.
Okey?
Okey.
Saya akan.
Ya, ayah.
Saya akan cari di mana kepingan akhir kunci itu.
Di manakah ia?
Budak yang awak berlawan di Perlawanan Moorim.
Si Woo?
Si Woo adalah...
anak Chae Yoon.
Kepingan kunci yang terakhir...
mesti berada bersama dia.
Biar saya...
uruskan dia.
Saya akan pastikan...
untuk dapatkan kepingan kunci itu.
Sun Ah, keluar. Profesor Beob Gong berkelakuan aneh.
Apa awak buat di sini?
Awak tahu bukan?
Di manakah Si Woo?
Di mana awak sembunyikan kunci Chunuijoo?
Kenapa awak cari itu di sini?
Kerana Si Woo adalah...
abang awak!
Adakah awak tak hiraukan sekolah atau sesuatu lagi?
Jika awak kekal sebagai profesor kami, kami akan menyokong awak.
Tetapi jika awak bersikap begini,
kami tiada sebab untuk menyokong awak.
Apa?
Kami tak akan izinkan awak...
musnahkan sekolah lebih jauh lagi.
Guru besar kembali!
Apa?
Ayah!
Chae Yoon, kenapa awak bersama dia?
Saya telah fikirkan apa yang awak kata.
Awak tanya jika hidup saya...
adalah ditempat Soon Duk.
Tiada tempat untuk dia di sana...
kerana...
dia adalah hidup saya.
Awak tanya jika saya boleh buat Soon Duk gembira.
Saya tak tahu...
tapi apa yang saya tahu ialah saya gembira...
di dunia itu adalah dia.
- Chi Ang. - Soon Duk.
Di manakah Soon Duk?
Dia dah pergi.
Ke mana?
Saya tak tahu.
Rantai leher yang dia pakai...
awak yang berikan, betul?
Adakah itu...
benar kunci untuk Chunuijoo?
- Betul ke? - Bagaimana awak...
Setakat mana yang awak tahu?
Semuanya.
Awak dan Sun Ah ialah adik beradik.
Saya tahu semuanya!
Jadi ayah awak...
Ya. Ayah saya juga tahu semuanya.
Soon Duk dalam bahaya disebabkan awak.
Kerana rantai leher yang awak berikan kepadanya.
Ini ke maksud awak?
Awak kata akan buat dia gembira.
Tapi awak letakkan dia dalah bahaya.
Awak menolak dia ke dalam bahaya!
Siapakah yang letakkan dia dalam bahaya sekarang?
Awak ada sebarang bukti untuk kata seperti itu?
"Bukti"?
Saya selalu menyokong awak semua.
Soon Duk selalu mencari awak.
Dan sekarang,
dia dah tak ada.
Apa...
yang awak dah lakukan kepada dia ?
Jika dia terluka,
jika apa-apa berlaku kepada dia,
saya tak akan maafkan awak...
walaupun jika awak seorang kawan.
Saya tak mempunyai...
perkara seperti itu lagi.
(Nantikan episod terakhir.)
(Sekolah Moorim)
Hubungi semua orang untuk mencari Soon Duk.
Awak ada di mana?
Ambil pelajar itu dan tinggalkan tempat ini.
Kita tidak boleh larikan diri apabila sekolah dalam bahaya.
Pergi bersama saya.
Mulakan kembali bersama saya.
Awak dah menjumpainya.
Saya minta maaf...
kerana tinggalkan awak sendirian...
dan datang terlalu lambat.
Si Woo, jika awak mencari Soon Duk,
jangan kembali.
Saya akan selamatkan dia.
Saya tak mahu sesiapa terluka.
Saya akan tanya awak sekali lagi.
Adakah saya...
atau kunci ke Chunuijoo?